Achtergrond

Het eerste geregistreerde koninkrijk (Choson) op het Koreaanse schiereiland dateert van ongeveer 2300 voor Christus. In de daaropvolgende eeuwen werden op het schiereiland drie belangrijke koninkrijken gesticht - Kogoryo, Paekche en Silla. Tegen de 5e eeuw na Christus kwam Kogoryo naar voren als de machtigste, met controle over een groot deel van het schiereiland, evenals een deel van Mantsjoerije (het huidige noordoosten van China). Silla sloot echter een alliantie met de Chinezen om de eerste verenigde Koreaanse staat te creëren in de late 7e eeuw (688). Na de ineenstorting van Silla in de 9e eeuw, werd Korea verenigd onder de Koryo (Goryeo; 918-1392) en de Uitverkoren (Joseon; 1392-1910) dynastieën.

Korea werd het voorwerp van intense imperialistische rivaliteit tussen de Chinese (zijn traditionele weldoener), Japanse en Russische rijken in de tweede helft van de 19e en vroege 20e eeuw. Na de Chinees-Japanse oorlog (1894-95) en de Russisch-Japanse oorlog (1904-1905) werd Korea bezet door het keizerlijke Japan. In 1910 annexeerde Tokio formeel het hele schiereiland. Korea herwon zijn onafhankelijkheid na de overgave van Japan aan de VS en zijn bondgenoten in 1945. Na de Tweede Wereldoorlog werd een democratische regering (Republiek Korea, ROK) opgericht in de zuidelijke helft van het Koreaanse schiereiland, terwijl een regering in communistische stijl werd geïnstalleerd in het noorden (Noord-Korea; ook bekend als Democratische Volksrepubliek Korea, DPRK). Tijdens de Koreaanse oorlog (1950-53) vochten Amerikaanse troepen en VN-troepen samen met ROK-soldaten om Zuid-Korea te verdedigen tegen een Noord-Koreaanse invasie, ondersteund door communistisch China en de Sovjet-Unie. Een wapenstilstand van 1953 splitste het schiereiland langs een gedemilitariseerde zone op ongeveer de 38e breedtegraad. PARK Chung-hee nam de leiding van het land over in een staatsgreep in 1961. Tijdens zijn regime van 1961 tot 1979 kende Zuid-Korea een snelle economische groei, waarbij het inkomen per hoofd steeg tot ongeveer 17 keer het niveau van Noord-Korea in 1979.

PARK werd in 1979 vermoord en de daaropvolgende jaren werden gekenmerkt door politieke onrust en een aanhoudend autoritair bewind toen de pro-democratische beweging van het land groeide. Zuid-Korea hield zijn eerste vrije presidentsverkiezingen onder een herziene democratische grondwet in 1987, waarbij de voormalige Zuid-Koreaanse generaal ROH Tae-woo een close race won. In 1993 werd KIM Young-sam (1993-98) de eerste burgerlijke president van het nieuwe democratische tijdperk van Zuid-Korea. President KIM Dae-jung (1998-2003) won de Nobelprijs voor de Vrede in 2000 voor zijn bijdragen aan de Zuid-Koreaanse democratie en zijn "Sunshine Policy" van betrokkenheid bij Noord-Korea. President PARK Geun-hye, dochter van de voormalige Zuid-Koreaanse president PARK Chung-hee, trad in februari 2013 aan als de eerste vrouwelijke leider van Zuid-Korea. In december 2016 nam de Nationale Assemblee een afzettingsmotie aan tegen president PARK wegens haar vermeende betrokkenheid bij een corruptie- en invloedschandaal, waarbij haar presidentiële autoriteiten onmiddellijk werden geschorst. De afzetting werd in maart 2017 bevestigd, wat leidde tot vervroegde presidentsverkiezingen in mei 2017, gewonnen door MOON Jae-in.

Zuid-Korea was in februari 2018 gastheer van de Olympische en Paralympische Winterspelen, waaraan ook Noord-Korea deelnam. Onenigheid met Noord-Korea is het grootste deel van het afgelopen decennium doorgedrongen in de inter-Koreaanse betrekkingen, wat werd benadrukt door de aanvallen van Noord-Korea op een Zuid-Koreaans schip en eiland in 2010, de uitwisseling van artillerievuur over de DMZ in 2015, en meerdere kern- en rakettests in 2016 en 2017. De deelname van Noord-Korea aan de Olympische Winterspelen, het sturen van een hoge delegatie naar Seoel en drie inter-Koreaanse toppen in 2018 lijken een tijdelijke periode van rust te hebben ingeluid, ondersteund door de historische toppen tussen de VS en Noord-Korea in 2018 en 2019. Desondanks stagneerden de betrekkingen tot begin 2022.

Er is een verschillend trigram van het eeuwenoude I Ching (Boek van verandering) in iedere hoek van het witte veld.

De vlag heeft ook een naam: Teagukki

Wit is een traditionele Koreaanse kleur en vertegenwoordigt vrede en zuiverheid, de blauwe sectie vertegenwoordigt de negatieve kosmische krachten van de yin, terwijl het rood de tegenovergestelde positieve krachten van de yang symboliseert.

Ieder trigram (Kwae) stelt een van de vier universele elementen voor, die tezamen het principe van beweging en harmonie uitbeelden.